Women at darkness in my homeland

زن کیست

زن یعنی سکوت ابدی

زن یعنی درد و‌ غم تاریکی سیاه ، یعنی یک بار از بدبختی را انتقال دادن

زن یعنی نسل فراموش شدی از تاریخ وطنم

زن یعنی خانه نشستن، پختن،شستن،اولاد بزرگ کردن،یعنی کوه از درد را آباد کردن

در این گوشه ای از وطنم چهره های پر از نشاط با آرایش بدبختی آراسته شدن

نه برای اینکه خاستند بلکه برای اینکه این تاریخ بشریتم از رسم و رسوم اش خجالت نکشد، برای اینکه تیزاب را به چهره اش نپاشن این آراسته شدن را با صد دل و یک دل ساختن قبول کردند

پس من در اینجا کی استم؟

زنی که همیشه درد و بغض گلو ام را به تنهایی در قلبم نگه داشتم

زنی استم که همیشه نگرانی ام‌ را برای دیگران کشیدم

زنی که درد کشیدم ،سکوت کردم

شکنجه ام کردن صدایم را بلند نکردم

اینجا افغانستان است

اینجا صدا های خفته در میان است

صدا بلند کردن یعنی مرگ،یعنی بدبختی ،یعنی مرگ بی صدا، یعنی بینی بریدن ، یعنی گوش سوزاندن، یعنی زنده به گور شدن

پس چاره ام جز سکوت چیزی دیگری نیست

پس چاره ام جز تحمل چیزی دیگری نیست

Who is woman?

Being a woman means to be silent

until the end of your life

Being a woman means pain and sorrow of blacking

it means to carry a world of misery

Woman means a forgettable

generation of history in my country

Woman means washing, cooking,

taking care of her children, growing them

It means building a mountain of pain

In this corner of my country

their beautiful faces are broken with misery

Not because they wanted,

but because the culture and traditions of my country

made the woman ashamed of herself

Because they didn’t wanted that they spare their faces with Acid

They accept this Make up with hundreds of heart to make it one heart.

Then who I am here?

The woman who always keeps the pains bottled in her neck

in silence

The woman who always thinks of and is concerned for others,

to whom that concern is rarely returned

The woman who is in pain , but stays silent.

The woman who is tortured but doesn’t raise her voice.

Here is Afghanistan

There are dormant sounds in between us

The voices of unheard people

Raising your voice means

Death, misery, being silenced, cutting noses, burning ears

And finally means - to be buried alive

So

my only choice is silence.

So

my only choice is to endure and just be the nothing I am told I am.

‎کابلم

‎این ترق و‌پرق های هر روزت

‎این سیاهی آسمانت

‎این سرخی زمینت

‎امید سبز بودنت را از ما گرفت

‎ این گریه ‌و ناله مادرانت سنگ را شکست

‎اما دل دولتمندان مان را نه

My Kabul

These daily cracks and breaking sounds This blackening of your skies

This reddening of your soil

Take the hope of your green away

This crying and moaning of your mothers Bursts the stones

But not the hearts of the rich in high office

Καμπούλ μου

Αυτοί οι καθημερινοί  τριγμοί  και εκκωφαντικοί ήχοι

Αυτό μαύρισμα του ουρανού σου

Αυτό το κοκκίνισμα του Χώματός σου

Παίρνουν την ελπίδα του πράσινού σου μακριά

Αυτό το κλάμα και το βογγητό των μανάδων σου

Σκάει τις πέτρες

Αλλά όχι τις καρδιές των πλουσίων με ψυλά αξιώματα

Mein Kabul

Die täglichen Knackser und brechenden Geräusche Die Schwärzung deiner Lüfte

Die Rötung deiner Erde

Nehmen die grüne Hoffnung fort

Das Weinen und Stöhnen deiner Mütter

Lässt Steine zerspringen

Doch nicht die Herzen der reichen hohen Ämter